Seria Emilka Piórko i (…)

Emilka to wesoła dziewczynka, która mieszka wraz z rodziną w pięknym domu. Ma starsze siostry bliźniaczki i młodszego brata. Nie są jednak do siebie podobni, a dom czasem wydaje się być dziwny. Coraz więcej rzeczy staje się dla dziewczynki dziwne i nie zrozumiałe.

Pewnego dnia wróciła ze swoją przyjaciółką Martą do domu. Rodziców jeszcze nie było, więc poczęstowały się ciasteczkami, które Emilka upiekła. Robert-brat dziewczynki „dopadł” pierwszy pojemnika i wyjadł większość ciastek. Dziewczynki wzięły te co zostały i poszły do pokoju Emilki. Jednak coś się zdarzyło po drodze. Drzwi od pokojów bliźniaczek zmieniały kolor, a w lustrze jakby ktoś był.

Dopadały ją dziwne sny, ale bardzo realistyczne. W jednym z nich Emilka siedzi nad brzegiem rzeki i moczy nogi w wodzie, a wodorosty zaczęły wciągać ją w głąb rzeki. Nagle znalazła się obok niej dziewczynka z zielonymi, podobnymi do wodorostów włosami. Miała miły głos, ale jakby syczący….

Innym razem siedząc w bibliotece znalazła książkę Braci Grimm. Zaczęła czytać opowiadanie o Kopciuszku. Jednak ta wersja była dziwna i zupełnie nie podobna do tej co znała. Kolejne baśnie również były bardziej drastyczne i te znane do tej pory. Trafiła na opowiadanie „Zamienione Dziecko”. Jednak to nie była książka dla Niej. Teraz wszystko potoczyło się bardzo szybko! Czas wyjawić prawdę Emilce.

Rodzina przygotowała uroczystą kolację, by wyjawić dziewczynce największy sekret. Okazało się ze jej rodzina to nie ludzie tylko wróżki. Mają skrzydła, spiczaste zęby, są magiczni. Jednak ona nie była wróżką tylko dzieckiem człowieczym. Nie miała magicznych mocy. Oliwer znalazł ją jako niemowlę nad rzeką i zaopiekowali się nią. Od tej pory mieszka z nimi. Czuła że jest inna niż reszta rodziny, ale mieszkając tu przesiąkła trochę magią i widziała rzeczy, których normalni ludzie nie widzą. Właśnie tak było z lustrem, widziała tam inne wróżki, ten magiczny świat, który nie powinien być dostępny dla ludzi.

Emilka była roztrzęsiona takimi nowinami i  w efekcie uciekła do swojego pokoju, tylko on już nie był taki zwykły jak dotychczas, Wyglądał zupełnie inaczej. Magia, która w nią wsiąkła otworzyła jej magiczne drzwi do świata wróżek…

Te dwa światy – ludzi i wróżek nie mogą się łączyć. A gdy dziecko przejdzie na drugą stronę nic dobrego z tego nie wyniknie. Złe Panie, wróżki, myśliwi, pogoń, ucieczka…  Szybka akcja, tak mnie wciągnęła w tę książkę dla dzieci, że nie mogłam się oderwać.  Adaś też momentami słuchać opowieści o dziewczynce.

Stała się ona również podstawą wo dalszych, trudnych pytań między Nami. Co to znaczy, że Emilka została zaadoptowana? Kto był jej mamą i tatą?

Ciekawa książka, która mimo że osadzona w świecie niezwykłym, zaczarowanym ma ukrytych wiele problemów z Naszego życia codziennego.

Jest to kontynuacja poprzedniej części. Rozpoczyna się od sytuacji, gdzie Emilka dowiedziała się że jest adoptowana i po całej historii w krainie wróżek. Z każdym dniem rozumiała coraz więcej, ale i tak wiedza, którą posiadała na temat wróżek była znikoma. Nocami, dziewczynka śniła o wróżkach i przenosiła się do ich świata, co było bardzo niebezpieczne. Ewa, mama dziewczynki myśląc że to łóżko jest bramą do innego świata rzuciła zaklęcie na nie, by uchronić córkę przed nie pożądanymi przejściami.

 

Pewnego dnia Emilka jechała na wycieczkę do muzeum. Mieli tam do wykonania zadanie, a także napisanie wypracowania na temat jednego z obrazów, jakie tam zobaczyły. Emilka poczuła i usłyszała, że ktoś z sąsiedniej sali w muzeum ją woła. Musiała to sprawdzić. Kolorowa smuga światła zachęcała by iść za nią i dziewczynka nie mogła się powstrzymać.

Jeden z obrazów jakby ożył. Po chwili znów się stał nieruchomy, a Marta była jakby rzucono na nią zaklęcie i usiadła przed nim, pisząc wypracowanie. W tym czasie Emilkę przyciągnął inny obraz. Postacie na nim ożyły, zaczęły się ruszać, gestykulować kłócić. Uwagę przykuła mała wróżka, która prosiła o pomoc. W ostatniej chwili zjawił się strażnik i powstrzymał Emilkę przed dotknięciem obrazu.

To nie było jedyne zmartwienie dziewczynki. Dręczyła ją dziewczynka z klasy. Wyśmiewała, dręczyła i uprzykrzała życie koleżankom i kolegom. W domu Emilka nie mogła przestać myśleć o wróżce z obrazu i musiała jej pomóc. Oszukała mamę i przeniosła się do świata wróżek, narażając się na bardzo duże niebezpieczeństwo. Udało jej się jednak uratować wróżkę. Jeszcze chwila a historia skończyła by się bardzo źle dla obydwu.

Robert od razu domyślił się że Emilka coś ukrywa. Przed nim nie umiała ukryć tajemnicy. Wróżka w świecie ludzi nie mogła przebywać, jednak wrócić również nie mogła, bo straciłaby życie. Emilka jej pomogła, ale jak wróżka odwdzięczyła się jej? O tym musicie przekonać się sami. Tu dopiero ma swoją historię tytułowe lustro. Przez całą książkę się przewija, jednak na końcu ma swoją niezwykłą „moc” i pokazuje prawdę. A kto ujrzy tę prawdę i co tam zobaczy?

Są to bardzo fajne książeczki. Mimo że tematyka wróżek nie wszystkim się spodoba, ukrytych jest tam wiele prawd, pytań o nasze życie codzienne. Trudne pytania jakie się tam pojawiają, problemy w szkole, tajemnice, stwarzają podstawę do rozpoczęcia dyskusji.

Duża czcionka, na szarym papierze dobrze się czyta, a nie zbyt długie rozdziały opowiadają jakby daną sytuację w jakiej Emilka się znalazła.

Holly Webb, autorka książek świetnie się spisała. Nie dawno pisałam o jej innych książkach dla dzieci .  Jestem już ciekawa kolejnych dwóch części tej serii, co spotka Emilkę i jak sobie poradzi z nowymi problemami.

Cena to 17,90 zł a kupicie je w Wydawnictwie Znak.